AIONEN EN WERELDEN

de aionische tijden
De Schrift onderscheidt diverse "aionische tijden" (2Timotheüs 1:9). Deze tijden hebben een aanvang en een einde. Voorafgaand aan "de tegenwoordige aioon" (Galaten 1:4) waren er meerdere aionen (Efeze 3:9). Dat is verleden tijd. De Schrift spreekt eveneens over "de komende aionen". Dat is uiteraard toekomst. In totaal levert dit een totaal van (minimaal) vijf "aionische tijden" op.
Maar waar precies liggen de begin- en eindpunten van de verschillende aionen? Wat markeert de grens tussen de "aionische tijden"?

de aioon van deze wereld
In Efeze 2:2 schrijft Paulus terloops over "de aioon van deze wereld". Daar mogen we dankbaar voor zijn omdat deze frase veel houvast blijkt te bieden in ons onderzoek. Het geeft namelijk aan dat er naast "deze wereld" nog andere werelden zijn én dat aan een wereld een aioon gekoppeld is. "Deze wereld" en "de aioon" waarin we leven, verlopen parallel. Een aioon is daarmee een wereld-tijd.

de wereld van de voortijd
Petrus schrijft in zijn brief over "de wereld van de voortijd" (2Petrus 2:5) die ten onderging in de 'zondvloed' in Noachs dagen. Het Griekse woord voor wereld is kosmos en duidt op een ordening of systeem. Het staat tegenover het ons eveneens bekende Griekse woord chaos. Een wereld (kosmos) eindigt waar chaos, destructie, verwoesting begint. Zo'n verwoesting vond plaats tijdens de 'zondvloed'. Daarmee vond "de wereld van de voortijd" haar einde.

de toenmalige wereld
Aan "de wereld van de voortijd" is nóg een andere wereld vooraf gegaan, al weten we vanuit de Schrift daar weinig van. Het is de wereld die God in "den beginne" schiep maar "woest en ledig" werd in Genesis 1:2. Daarna heeft God de hemel en aarde gemaakt. Dit herstelwerk staat bekend als het werk van de zes scheppingsdagen (vergl. Exodus 20:11). Op de tweede dag maakt God de hemel en op de derde dag de aarde. Deze hemel en aarde waren welliswaar "in den beginne" reeds geschapen, maar moesten vanwege verwoesting weer gemaakt (lees: hersteld) worden.
Over de verwoesting van Genesis 1:2 spreekt Petrus wanneer hij verteld dat "de toenmalige wereld is vergaan, verzwolgen door water" (2Petrus 3:6). Hij doelt daarbij kennelijk niet op de watervloed in Noachs dagen maar op vloed in Genesis 1:2. Want in Noachs dagen kwam welliswaar de aarde geheel onder water te staan maar het was niet hemel en aarde omvattend, zoals Petrus daarover schrijft.

Al eerder stelden we vast dat er (minstens) twee aionen in het verleden geweest moeten zijn én dat aioon en wereld synchroon verlopen. Inmiddels hebben we deze aionen kunnen traceren doordat we zagen dat aan deze wereld, zowel "de wereld van de voortijd" als "de toenmalige wereld" vooraf gingen.

de voleinding van de aioon
Nu de toekomst. Op meerdere plaatsen in de Bijbel worden linken gelegd tussen "de wereld van de voortijd" die ten onderging in de dagen van Noach en "de voleinding der aioon" (Matteüs 24:37), d.w.z. de huidige aioon.. De meeste Bijbelvertalingen spreken gewoonlijk van 'de voleinding der wereld'... De aioon zoals we deze thans kennen zal plaats maken voor een totaal nieuwe aioon o.l.v. Jezus Christus, de Koning der koningen. Deze wereld-tijd staat in de Schrift bekend als "de komende aioon". Satan zal voor duizend jaren worden gebonden en niet langer in staat zal zijn om de volken te verleiden (Openbaring 20:1-6).

na de duizend jaren
Na de duizend jaren zal het oordeel van "de grote witte troon" plaatsvinden. De "overige doden" zullen worden geoordeeld. Hemel en aarde zullen wegvluchten (Openbaring 20:11). Petrus beschrijft dat "de elementen in vuur zullen wegsmelten" (2Petrus 3:12). Eerst dan zal "de aioon der aionen" (Efeze 3:21) aanvangen. Het absolute toppunt van "de aionische tijden"! Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde!

symmetrie
Zoals alles wat door Gods hand is voortgebracht vertonen ook de vijf "aionische tijden" een wonderlijke symmetrie.

• "Vóór de aionische tijden" was God alles in Zichzelf.
  Bij "de voleinding der aionen" zal God "alles in allen" zijn.
• De eerste aioon eindigde in verderf: "de nederwerping" (katabolé).
  De laatste aioon beëindigt het verderf: de dood wordt teniet gedaan.
• De tweede aioon ving aan onder heerschappij van Adam.
  De vierde aioon vangt aan onder heerschappij van de Ben Adam.
  
• In de tweede aioon werden de mensen vele eeuwen oud.
  In de vierde aioon zullen de leeftijden van de mensen ook "als die der bomen zijn".
• De middelste aioon begint in de dagen van Noach.
  De middelste aioon eindigt als in de dagen van Noach.
  
• In de midden van de middelste (= derde) aioon staat het kruis.

Let er ook op dat in deze symmetrie het getal zeven als embleem van compleetheid er uitspringt:

• voor-aionische tijd (=1)
• 5 aionische tijden (=6)
• na-aionische tijd (=7)