Gods plan der aeonen

De uitdrukking "het plan der aeonen" zult u in de meeste Bijbelvertalingen niet tegenkomen. Zowel in de Statenvert. als in de vertaling van de NBG heet het ten onrechte "eeuwig voornemen". Efeze 3:11      

De vertaling "eeuwig voornemen" is niet slecht incorrect maar het verduistert ook het Bijbelse feit dat er verschillende aeonen zijn waaraan een plan ten grondslag ligt. Zodat alleen deze uitdrukking al aangeeft dat de aeonen een begin hebben maar ook dat een aeoon een einde heeft (want opgevolgd door een andere aeoon). Efeze 3:11       

God is de Schepper van alle dingen en bij Hem gebeurt niets bij geval. Hij staat ook nooit voor verrassingen. Hij heeft een machtig, allesomvattend plan. Bij monde van Jesaja verklaart God Zelf: "Ik die van den beginne de afloop verkondig en vanouds wat nog niet geschied is; die zeg: Mijn raadsbesluit zal volbracht worden en Ik zal al Mijn welbehagen doen". Jesaja 46:10             

Eén van de belangrijkste zaken die IEDERE BIJBELLEZER zich zo snel als mogelijk eigen zou moeten maken is het vervangen van het woord 'eeuwigheid' in 'aeoon'. Tussen deze twee begrippen zit namelijk een wereld van verschil. Een eeuwigheid is zonder begin dan wel zonder einde. Een aeoon daarentegen heeft zowel een begin als een einde. De Bijbel spreekt van "vóór de aeonen" en van "de einden der aeonen". 1Korinthe 2:7; 1Korinthe 10:11     

De Schrift kent (minstens) vijf aeonen. Ze spreekt over "de tegenwoordige boze aeoon". Maar ook over "aeonen her" en over "de komende aeonen". Zowel achter als vóór de tegenwoordige aeoon liggen dus meerdere aeonen. Galaten 1:4; Efeze 3:9; Efeze 2:7     

In Efeze 2:2 wordt gesproken over "de aeoon van deze wereld". Deze uitdrukking is van groot belang omdat ze aangeeft dat een aeoon correspondeert met een 'wereld' (Grieks: kosmos). Elders lezen we van "de wereld van de voortijd" die in Noachs dagen ten onderging. We lezen ook over "de toenmalige wereld" die is verzwolgen door het water. Vermoedelijk doelt Petrus hier op de grote ramp van Genesis 1:2. 2Petrus 2:5; 2Petrus 3:6       

Wanneer er sprake is van verschillende 'werelden' die vooraf gingen aan deze wereld, dan past dit perfect in het gegeven dat er verschillende aeonen aan de huidige aeoon zijn voorafgegaan. Want een wereld correspondeert met een aeoon. Een aeoon is een wereldtijd. De huidige wereldtijd is begonnen in de dagen na de vloed in Noachs dagen en zal eindigen bij de terugkeer van de Messias ("het einde van de aeoon"). 2Petrus 2:5        

In 1Korinthe 2:7 spreekt de NBG-vertaling van "van eeuwigheid". Dat lijkt nergens naar! Want vanuit de grondtekst is er overduidelijk sprake van "vóór de aeonen". Gesteld al dat eeuwigheid een goed vertaalwoord zou zijn geweest, dan had men hier moeten vertalen "vóór de eeuwigheden". Maar aangezien dit een innerlijke tegenstrijdigheid had opgeleverd in de vertaling, heeft men ook het voorzetsel maar gewijzigd!       

Tot drie keer toe spreekt de Schrift van "aeonische tijden". Voor een ieder die graag tijd en eeuwigheid (aeoon) tegenover elkaar plaatst is dit wel een zéér slecht te verdragen gegeven. En wanneer er ook nog eens tot twee toe sprake is van "vóór aeonische tijden", dan wordt het probleem wel helemaal onoplosbaar. Deze frase is niet minder dan een bom onder een theologie waarin de eeuwigheid domineert. Denk maar aan uitdrukkingen als 'uitverkiezing van eeuwigheid' of aan 'eeuwig wel of eeuwig wee'. 2Timotheüs 1:9; Romeinen 16:25; Titus 1:2       

Dat onze redding inderdaad pure genade is blijkt wel uit Paulus' mededeling dat het ons reeds gegeven is in Christus Jezus "vóór aeonische tijden". Ver vóór dat wij er waren en ook maar iets konden doen, waren alle voorrechten reeds ons deel. 'Werken' kunnen daar niets aan toe- maar evenmin iets aan afdoen. 2Timotheüs 1:9        

Het grote keerpunt in de voortgang der aeonen zal plaatsvinden wanneer "de tegenwoordige boze aeoon" zal worden voleindigd. Op diverse plaatsen in de Schrift is sprake van "de voleinding der aeoon". Heel veel profetieën in de Bijbel hebben betrekking op deze periode. De wereld zal gereinigd en geschikt gemaakt worden voor de regering van Christus. Na "de voleinding der aeoon" zal definitief de heerschappij aan Hem toekomen. "Tot in de aeonen der aeonen". "de voleinding der aeoon" in Galaten 1:4; Matteüs 13:39, 40, 49; 24:3; 28:20      

Na "de voleinding der (tegenwoordige) aeoon" breekt de beroemde "toekomende aeoon" aan. Beroemd omdat verreweg de meeste heilsbeloften die we aantreffen in de Schrift betrekking hebben op die aeoon. In Openbaring 20 heet dit tijdperk "de duizend jaren" waarin satan gebonden zal zijn om de volken niet meer te kunnen verleiden. In het rabbijnse spraakgebruik heeft men het van oudsher over 'olam hazeh' (=deze aeoon) en over 'olam ha ba'a' (=de komende aeoon).      

Een vrijwel onbekend gegeven is dat het in de Bijbel veel genoemde "eeuwige leven" (beter: aeonische leven) betrekking heeft op "de toekomende aeoon". Meestal wordt het als synoniem gebruikt van b.v. "het onvergankelijke leven" maar dat is NIET correct. Het "aeonische leven" hoort thuis in "de toekomende aeoon". Lucas 18:30 spreekt over "in de toekomende aeoon het aeonische leven".        

De toekomende aeoon is uitdrukkelijk NIET de laatste aeoon in de Bijbel. In de traditionele theologie stelt men het gewoonlijk zo voor dat bij de wederkomst van Christus 'de eindeloze eeuwigheid' aanbreekt. En dan is het: eeuwig wel of eeuwig wee. Deze voorstelling van zaken is één van de grootste hindernissen voor het recht verstaan van de Schrift. Bij de wederkomst van Christus breekt namelijk niet de eindeloze eeuwigheid aan maar "de toekomende aeonen". Efeze 2:7      

Het meest karakteristieke van de toekomende aeonen is dat Christus daarin zal heersen. Ze overtreffen de drie voorgaande aeonen ver in glorie. Vandaar dat deze aeonen dikwijls "de aeonen der aeonen" genoemd worden. Openbaring 11:15        

De NBG-vertaling geeft de uitdrukking "de aeonen der aeonen" weer met "alle eeuwigheden". Zowel het bepaalde lidwoord (de) als het dubbele meervoud (2x aeonen) is verdwenen, het woord 'alle' is toegevoegd en een volstrekt nietszeggend meervoud (eeuwigheden) moet dienen als vertaling van 'aeonen'. Draagt dit bij tot een beter verstaan van de Schrift? De uitdrukking "aeonen der aeonen" komt in totaal 19x voor in het 'Nieuwe Testament'       

Van Christus lezen we dat Hij zal heersen "tot in de aeonen der aeonen". De NBG leest: "in alle eeuwigheden". Maar nu komt het: elders lezen we expliciet dat Christus moet heersen TOTDAT. Valt hier de vertaling van de NBG niet geheel door de mand? Aan 'alle eeuwigheden' wordt toch geacht geen einde te komen!? Openbaring 11:15; 1Korinthe 15:25      

We lezen van de diabolos (duivel) en zijn trawanten dat zij gepijnigd zullen worden "in alle eeuwigheden", pardon: "tot in de aeonen der aeonen". Geachte lezer: dat scheelt een eeuwigheid! Is deze wijze van vertalen niet een toevoegen aan de woorden der profetie? Openbaring 20:10; 22:18       

Na "de duizend jaren" van Openbaring 20 treden we opnieuw een nieuwe aeoon binnen. Het is de laatste aeoon die de Schrift ons voorstelt. Het is "de aeoon der aeonen". Dit is typisch Bijbelse wijze van uitdrukken. Denk maar aan "lied der liederen", "koning der koningen", "God der goden", "hemel der hemelen", "ijdelheid der ijdelheden", etc., etc. Efeze 3:21 ("van eeuwigheid tot eeuwigheid" moet zijn: "de aeoon der aeonen")        

"De aeoon der aeonen" komt overeen met "het heilige der heiligen" in de tabernakel. Zoals God woonde in deze allerheiligste plaats zo zal God wonen in deze allerhoogste aeoon. "Hij zal bij hen wonen". Het is het ultieme resultaat van al Gods handelen door de aeonen heen. Efeze 3:21; Openbaring 21:3         

Eén keer in de Schrift komen we de uitdrukking "aeoon der aeonen" tegen. Een andere uitdrukking die we eveneens slechts één keer aantreffen is "de aeoon der aeoon". Zoals de eerste uitdrukking de hoogste aeoon vergelijkt met al de voorgaande aeonen, zo vergelijkt de laatste uitdrukking de hoogste aeoon met de voorgaande aeoon. De laatste aeoon (Openbaring 21 & 22) doet de heerlijkheid van de voorgaande aeoon van "de duizend jaren" (Openbaring 20) volkomen verbleken. Efeze 3:21; Hebreeën 1:8 ("alle eeuwigheid" moet zijn: "de aeoon der aeoon")      

In Hebreeën 1:8 wordt van de Zoon gezegd dat Zijn Troon zal zijn in "de aeoon der aeoon". In de allerhoogste, laatste aeoon zit het Lam op de Troon. Christus heerst daar nog. En dat betekent dat de dood dus nog steeds niet is teniet gedaan. Want Christus moet heersen TOTDAT de dood als laatste vijand zal zijn teniet gedaan. Inderdaad, in Openbaring 21 & 22 is nog sprake van de (tweede) dood. Pas wanneer de dood als laatste vijand zal zijn teniet gedaan en Christus het Koninkrijk aan God de Vader zal hebben overgedragen... pas dan zal God worden "ALLES IN ALLEN". 1Korinthe 15:22-28         

Vóór de aeonen was God alles in Zichzelf. Nu is Hij alles in Christus en de Zijnen. In "de voleinding der aeonen" zal Hij alles in allen zijn. Geen dood meer maar allen levendgemaakt. Geen vijandschap meer maar allen verzoend. Geen verlorenen meer maar allen gevonden. Met minder kan Gods Vaderhart niet tevreden zijn. "Hem zij de heerlijkheid tot in de aeonen!". Kolosse 2:9; Kollosse 3:11; 1Korinthe 15:28