|
|
PAULUS VOOR KONING AGRIPPA Korte
situatieschets:
Paulus is het mikpunt van een enorme hetze onder zijn orthodoxe volksgenoten. Wanneer hij reeds geruime tijd gevangen zit in de kustplaats Caesarea verantwoord hij zich achtereenvolgens voor de Romeinse stadhouder Felix en diens opvolger Festus. Omdat Festus verlegen is met de zaak Paulus besluit hij het koning Agrippa II voor te leggen wanneer deze op bezoek is. Agrippa wordt geacht een expert te zijn aangaande interne Joodse aangelegenheden en dus krijgt Paulus de gelegenheid zich in het bijzijn van Festus en Agrippa te verdedigen.
In het boek Handelingen werd aangekondigd dat wanneer Israël alsnog tot acceptatie zou komen van de Messias (namelijk Jezus), er "tijden van verademing" zouden aanbreken. D.w.z. het beloofde Koninkrijk zou openbaar worden!
aan koningen Wanneer we lezen dat het Joodse volk de Messias verworpen heeft, dienen we daarbij primair te denken aan de leidslieden van het volk. De gedachte daarbij is dat het volk vertegenwoordigd wordt in haar (politieke en geestelijke) leiders. Het is om die reden essentiëel in het Handelingen-relaas dat het Evangelie gepredikt werd aan "koningen en de zonen Israëls".
gevangen bij zee Paulus is gevangen aan de kust (Ceacarea). Dat is tekenend voor de situatie waarin hij zich bevindt. De kust is de plaats bij de zee. In de Schrift staat de zee voor de volkenwereld. Door de felle haat van zijn volksgenoten werd Paulus vanuit Jeruzalem gedreven naar de volken (de zee).
van welke zijde het felle verzet? Paulus kwam nergens zoveel verzet tegen als juist temidden van de orthodoxie van zijn dagen. Ook vandaag is dat zo. Nergens is de weerstand tegen Paulus' boodschap zó groot, als juist temidden van degenen die als 'orthodox' of zelfs als 'Bijbelgetrouw' te boek staan. De boodschap van het Evangelie blijkt altijd haaks te staan op de (vooral godsdienstige) overleveringen van mensen.
onze twaalf stammen Paulus spreekt over "onze twaalf stammen" als aanwijsbaar en algemeen bekend. Als een religieuze groep. Ook Jacobus schrijft een rondzendbrief aan hen. Uit de Babylonische ballingschap keerde niet slechts een deel van de twee stammen terug maar ook wel degelijk een deel van de tien stammen. Als deel vertegenwoordigen zij het gehele Israël. Het grootste deel van de tien stammen is verloren gegaan (zoek geraakt) onder de heidenen en haar identiteit kwijt geraakt.
hoorden de medereizigers wél of niet? Al heel lang doet het verhaal de ronde dat er tegenstrijdige berichten over Saulus' roeping in het boek Handelingen staan opgetekend. In Handelingen 9 lezen we dat de mannen die met Paulus meereisden wél de stem hoorden en in Handelingen 22 juist niet. De tegenstrijdigheid verdwijnt wanneer we bedenken dat Saulus (blijkens Handelingen 26) werd aangesproken in het Hebreeuws, een taal die de medereizigers kennelijk niet verstonden. Ze hóórden wel de stem maar verstónden niet wat er werd gezegd.
berouw => bezinning Heel dikwijls wordt in de gebruikelijke Bijbelvertalingen gesproken van 'berouw'. Het is de weergave van het Griekse woord 'meta noia'. Letterlijk betekent dit 'omdenken' of 'nadenken'. Het duid op bezinning. Het woord heeft ten onrechte een lading gekregen van 'spijt' o.i.d. Net als veel andere Bijbelse kernwoorden is het hard toe aan een her-ijking. Of zal ik zeggen: aan een 'bezinning'?
... zonder iets anders te zeggen... Paulus verdedigt zich, door met nadruk te zeggen dat hij niets anders beweert dan hetgeen Mozes en de profeten gesproken hebben. Integendeel, het is juist de vervulling daarvan. De apostel onderbouwt heel zijn boodschap vanuit het (zogenaamde) Oude Testament. In 2Korinthe 3 zegt hij dat door zijn boodschap de bedekking wordt weggenomen van de boeken van het Oude Verbond. Paulus' prediking van verborgenheden betekent niet dat hij zaken naar voren brengt die niet in "Mozes en de profeten" staan opgetekend. Het betekent dat hij zaken predikt die in de Tenach verborgen waren... en daar dús gewoonlijk wel degelijk in te vinden zijn! Zo is de "grote verborgenheid" van Christus en de Gemeente volgens Paulus reeds te vinden in Genesis 2:24.
studie of de Schriften? Festus interrumpeert Paulus en roept hem toe: "gij spreekt wartaal Paulus, uw vele studie brengt u in de war". De frase "uw vele studie" luidt eigenlijk "de vele letteren". Elders wordt het woord 'letteren' vertaald met 'schriften'. Vermoedelijk doelt Festus (die een buitenstaander was) niet op academische vorming in het algemeen maar specifiek op "de heilige schriften".
nuchtere waarheid Het Goede Bericht is niet esoterisch, een boodschap voor louter ingewijden. Integendeel, het handelt over één van de best gedocumenteerde historische feiten. Agrippa realiseerde zich dat kennelijk ook en daarom werd hem de grond te heet onder de voeten. Hij reageert met een bijtende opmerking.
'christen' - naamgeving van buitenstaanders De naam 'christen' (in het Grieks 'christiaan') was in de dagen van het Nieuwe Testament geen eretitel waar gelovigen zichzélf mee tooiden maar een naam die buitenstaanders gaven. Vermoedelijk een scheldnaam waarvoor men moest lijden.
|