"... beschaamd worden allen, die tegen Hem ontstoken zijn"

22 Wendt u tot Mij en laat u verlossen, alle einden der aarde, want Ik ben God en niemand meer. 23 Want Ik heb gezworen bij Mij zelf, waarheid is uit mijn mond uitgegaan, een woord dat niet zal worden herroepen: dat voor Mij elke knie zich zal buigen, dat bij Mij elke tong zal zweren. 24 Alleen bij de HERE, zal men van Mij zeggen, is gerechtigheid en sterkte, tot Hem zal men komen; en (*zie onder) beschaamd zullen staan allen die tegen Hem in woede ontstoken zijn...
Jesaja 45

"Mocht er een God zijn, dan zou ik wel eens een hartig woordje met Hem willen spreken...".
"Als er een God is, dan moet Hij een duivel zijn...".
Zomaar twee uitspraken die ik onlangs las. In vele, vele varianten klinkt dit verwijt in de wereld. De mensheid is boos op God. Immers, een God die zoveel kwaad toestaat (natuurrampen, ziekten, pijn, dood, onrecht, etc.) terwijl Hij bij machte is in te grijpen, zo'n God is blijkbaar niet te vertrouwen. Merkwaardig genoeg treedt dit wantrouwen van God, nergens sterker op de voorgrond als juist in religies. Religie is namelijk gebaseerd op angst voor God. En dus, ook op wantrouwen van God. Want je bent alleen bang voor iemand, als je hem niet vertrouwt. Alles in religie heeft daarom tot doel om de godheid te paaien, te verzoenen met de mens.

Het Evangelie daarentegen is de boodschap dat God puur goed is en de wereld liefheeft. Bewezen liefheeft, wel te verstaan (Rom.5:7,8). God liet Zijn Zoon namelijk aan het hout spijkeren - zonder het de wereld toe te rekenen (2Kor.5:20). Let wel: de Zoon hoefde niet te worden gekruisigd om God te verzoenen, zoals de wanstaltige versie van de christelijke orthodoxie luidt. Nee, God liet Zijn Zoon kruisigen om aan aan de wereld het Leven te geven. God is geen vijand van de wereld, integendeel, Hij houdt onvoorwaardelijk van haar. En er komt een moment dat elk schepsel tot die erkenning zal komen. God belooft dat niet alleen, Hij verklaart het onder eedzwering, zo lezen we in Jesaja 45. Later zou de apostel Paulus aanvullen: "alle tong zal belijden dat Jezus Heer is, tot eer van God de Vader" (Filp.2:11).

De wereld is boos op God. Hoe kan Hij het kwade toestaan? Hoe kan God het Zich permiteren om de wereld aan de ijdelheid (dood en verderf) te onderwerpen (Rom.8:20)? Wij hebben daar toch niet voor gekozen? Is de loutere aanwezigheid van het kwaad in de wereld geen bewijs, dat God niet goed is? Zo luiden de aanklachten. Krachtig en in vele toonaarden. Bijna niemand realiseert zich, dat God juist omdat Hij goed is, het kwaad heeft gecreëerd. Waarom dan? Om het grootste goed te openbaren: Zijn hart. Nooit zouden we hebben geweten hebben hoeveel God van de wereld houdt (het kruis), zonder de aanwezigheid van kwaad. Nooit zouden we notie hebben gehad van genade, als niet zonde haar intrede had gedaan (Rom.5:19). Ontferming zouden we niet hebben gekend, omdat we het nooit de behoefte daaraan zouden hebben gevoeld.

Eens zal het overduidelijk zijn: God is goed! Niet ondanks het kwaad, maar juist dankzij het kwaad. Alle beschuldigingen die sinds duizenden jaren klinken, zullen verstommen. Degenen die ze uitspraken, zullen zich diep schamen. Dat is de essentie van verzoening: vijanden zullen zich tot op het bot generen, dat ze ooit kwaad hebben kunnen denken van zo'n God!

* De weergave "maar beschaamd zullen staan..." is niet correct. In het Hebreeuws staat hier het gewone voegwoord 'en'. De hele context geeft aan dat alle tong bij God zal zweren en in Hem zal roemen. Juist ook zij, die zich dan zullen schamen voor het feit dat ze ooit boos waren op God.