laatste wijziging: 26 december 2006
Dit is een samenvatting van een Bijbelstudie, gehouden op 24 september 2006 te Zoetermeer.
vergezichten in het boek Ruth (I)
Ruth in de Hebreeuwse
Bijbel
Pinksteren in de eindtijd
de wortel van David
Bethlehem
de profetische lijn in hfst.1
het begin van de gersteoogst
Ruth in de Hebreeuwse
Bijbel
In onze Bijbel is het boek Ruth direkt achter het boek Richteren geplaatst.
Dit is omdat de geschiedenis die beschreven wordt in dit boekje, heeft
plaatsgevonden gedurende de Richteren-tijd (1:1). In de originele Hebreeuwse
Bijbel echter maakt het deel uit van "de Geschriften". Meer
speciaal van de feestrollen, de zogenaamde Megillot. 'Ruth'
wordt gelezen op het Wekenfeest, oftewel: het Pinksterfeest. Natuurlijk
omdat deze romance haar hoogtepunt bereikt bij de tarweoogst (2:23)...
dus rond de tijd van Pinksteren.
Pinksteren in de
eindtijd
Toch zit hier véél meer achter. Dit boekje heeft geweldige
profetische dimensies! "Ruth" spreekt van Pinksteren in de
eindtijd. Wanneer in de laatste dagen "de Geest der genade en
der gebeden" uitgestort zal worden over de inwoners van Jeruzalem
(Hand.2:17; Zach.12:10).
de wortel van David
Het laatste woord in 'Ruth' is David. In feite is dat ook de clou van
het boekje. Het is nl. het verhaal van hoe het Koninkrijk over Israël
tot stand komt. Het gaat over de stad van David dat in eerste instantie
niet Jeruzalem, maar Bethlehem is. Bethlehem betekent 'huis van brood'.
Het ligt in de velden van Efratha, dat 'vruchtbaarheid' betekent. Uiteraard
spreekt het van Hem die als graankorrel in de aarde viel en stierf om
alzo vrucht voort te brengen (Joh.12:24) en het brood "voor het leven
der wereld" (Joh.6:51) te zijn.
Bethlehem
De eerste keer dat Bethlehem vermeld wordt in de Schrift is in Gen35:19.
Daar wordt beschreven hoe Rachel stierf bij de geboorte van Jakob's jongste
zoon Benjamin. Rachel zegt dat de jongen Ben-Oni (zoon van mijn smart)
zou heten, maar de vader noemt hem Ben-jamin (zoon van de rechterhand).
Dit verwijst naar Hem die door dood en smart heen, bestemd was om Zoon
aan Gods rechterhand te zijn. Er wordt bij deze gelegenheid een steen
opgericht in de velden van Efratha (Rachels graf). Een opgerichtte steen
verwijst per definitie naar opstaan en opstanding en dus naar leven dat
sterker is dan de dood.
de profetische lijn
in hfst.1
Het volk van Israël had zwaar te lijden onder een hongersnood. In
Ruth worden de lotgevallen beschreven van een Judeese familie die om die
reden een onderkomen zoekt in het buitenland. Maar ook daar worden ze
zwaar getroffen door de hand des HEREN zodat uiteindelijk slechts een
verbitterde Naomi terugkeert naar het land. Tesamen met een heidense vrouw
die zich heeft gevoegd bij haar volk : Ruth (= 'gezellin'). Dit alles
is een profetische heenwijzing naar onze dagen waarin we de terugkeer
van het joodse volk meemaken (inklusief 'jodengenoten', zoals Ruth). Vanuit
de diaspora naar het land der vaderen. Na 2000 jaar van moeite en verdriet.
Maar nog steeds zonder Man en Losser...
het begin van de gersteoogst
De tragiek van eerste hoofdstuk eindigt met een hoopvolle mededeling:
bij aankomst in het land (door de Jordaan!) is het juist "het begin
van de gersteoogst" (1:22). In principe is er dus brood verkrijgbaar...
Maar er is meer!
Het officiële begin van de gersteoogst is de dag van de eerstelingsgarve,
"daags na de sabbat" (Lev.23:10-16). En uitgerekend deze dag
is vele eeuwen later, een andere vermogende Man uit Bethlehem opgestaan
uit de dood. Als Eersteling der mensheid heeft Hij het graf voorgoed leeg
achter Zich gelaten (1Kor.15:20,22).
Het begin van de gersteoogst verwijst dus naar Pasen!