Dat God een God van liefde is, wil nog niet zeggen dat bij Hem alles door de beugel kan. God wordt in de Bijbel namelijk ook beschreven als een rechtvaardige God, die de mens zal oordelen “naar zijn werken” (Romeinen 2:6; 2Timotheüs 2:14 etc.). 

Mensen die geloven in de alverzoening, dat wil zeggen de behoudenis van alle mensen, hebben een verkeerde Godsvisie. Zij kennen het recht van God niet.

Uit de Bijbel is op te maken dat de mens nú in dit leven een keus dient te maken. De apostel Paulus schrijft in 2 Korinthe 6:2 over het ontvangen van Gods genade: Ziet, nu is het de welaangename tijd, ziet, nu is het de dag der zaligheid!

Waarom waarschuwde de Heer de ongelovige Farizeeën dat zij in hun zonden zouden sterven? (Johannes 8:21,24). Waarom waarschuwde Hij voor zonde tegen de Heilige Geest, waarvoor geen vergeving mogelijk was “in der eeuwigheid” (Markus 3:28,29; in Mattheüs 12:32 staat: “noch in deze eeuw, noch in de toekomende”).

... de toekomende eeuw is het Koninkrijk en dat is het eindpunt van de eeuwen. Daarná is er geen eeuw meer, althans dat is ons niet geopenbaard.

Bovendien blijkt uit het bovenstaande dat de term “alverzoening” niet juist is, want er zullen in ieder geval bepaalde mensen niet verzoend worden omdat ze zich bewust afkeren van het evangelie. Niet alle mensen worden verzoend, laat staan de duivel en zijn engelen!

Allereerst moet nog opgemerkt worden dat alverzoeners hun valse theorie nooit kunnen bewijzen uit de “grote lijn” van de Bijbel. Zij hanteren bij hun “bewijsvoering” altijd losse teksten en zijn dol op ‘woordjes’.

Mensen die liefde hebben voor iedere "tittel en de jota" en zich toeleggen op "de gezonde woorden" van de Schrift zijn inderdaad dol op 'woordjes'. Ze hebben een weerzin tegen een woordgebruik dat niet strookt met het origineel (denk maar aan woordjes als 'hel' en 'eeuwigheid'). 
Het spreekt vanzelf dat ze niet dol zijn op woordjes die ontbreken in het origineel (zoals 'de dag der zaligheid' in 2Korinthe 6:2)...

Bij dit herstel van het Koninkrijk zullen mensen worden uitgeroeid. Het zijn de ongelovigen. Deze tekst (Handelingen 3:21, AP) spreekt juist tegen de alverzoening! Een bewijs dat een vers niet uit zijn verband moet worden geplaatst, zoals de alverzoeners doen.

Ook hier zien we dat een tekst (Romeinen 5:18; AP) uit zijn verband wordt geplaatst. Alleen is dat helaas niet zo duidelijk, omdat dit gedeelte uit Romeinen 5 behoorlijk moeilijk is. Ik zal kort proberen een uitleg te geven. 

Alverzoeners gaan voorbij aan een belangrijk “woordje” in Romeinen 5:17. Het is het woordje “ontvangen”. "Want als door de overtreding van de ene de dood heeft geregeerd door die ene, veel meer zullen zij die de overvloed van de genade en van de gave der gerechtigheid ontvangen in het leven regeren door de Ene, Jezus Christus". Dit ontvangen van de gave der gerechtigheid is op grond van geloof! (Romeinen 3:21,22).

Als u 1 Korinthe 15 rustig doorleest en vers 22 plaatst in de context, dan komt u er gauw achter dat het hier handelt over de opstanding en niet over eeuwig behoud. Uit niets blijkt dat de “levendmaking” hier te maken heeft met eeuwig behoud.

Geve God dat meer mensen mogen komen tot aanvaarding van de duidelijke uitspraken in Gods Woord over de Redder, Levendmaker en Rechtvaardiger van alle mensen. De enige Alverzoener. 

Betekent dit (1Timotheüs 4:10) dat God alle mensen behoudt? Nee, deze tekst wil nog eens benadrukken dat God een Redder is van alle mensen, als ze zich bekeren. 

Daarom staat er bij: “het meest van de gelovigen”. Deze toevoeging zou geen zin hebben als alle mensen toch wel voor de eeuwigheid gered zouden worden.